علت كشتار مرزنشينان اردبيل توسط رژيم باكو

رسول اردبیلی

به دنبال كشته شدن دو جوان بيست سالة اردبيلي توسط مأموران مرزباني رژيم باكو، بار ديگر سه تن ديگر از اهالي اردبيل در مرز آماج گلوله‌هاي پليس مرزهاي باكو قرار گرفته وكشته و زخمي شدند. طبق آخرين اخبار، يك نفر در دم كشته شده و دو نفر ديگر به شدت زخمي شده و به بيمارستان منتقل شده‌اند كه حال آنها نيز بسيار وخيم است.

طي دو ماه گذشته، دستگيري و كشتار اهالي مرزنشين اردبيل توسط مأموران رژيم باكو به شدّت افزايش يافته است. اين واقعيتي است كه مورد توجه كارشناسان و تحليل‌گران سياسي قرار گرفته است. اما علت اين دستگيريها و كشتارها چيست؟

مي‌دانيم كه ارتباطات مرزنشينان هر كشور با كشور همسايه وضعيت خاصي دارد. اين ارتباطات در مرزهاي ايران شمالي ( جمهوري آذربايجان) با استان اردبيل ايران نيز وضعيت خود را دارد. اهالي مرزنشين دو سوي مرز طي يكصد سال بعد از انعقاد عهدنامه‌هاي گلستان و تركمانچاي ـ ‌كه به اشغال اراضي قفقازي ايران توسط روسيه منجر شد ـ همچنان روابط گسترده‌اي با هم داشتند. در دورة حاكميت كمونيسم بر روسية شوروي، اين روابط مرزي به مدّت هفتاد سال توسط حكومت مسكو قطع شد و در آستانه فروپاشي شوروي بار ديگر ارتباطات گسترده‌اي ميان اهالي مرزنشين آغاز شد. بايستي اين نكته را به دقت مورد توجه قرار داد كه اهالي مرزي ايران شمالي با مرزنشينان استانهاي مرزي ايران بخصوص اردبيل علاوه بر اشتراكات مذهبي، فرهنگي، تاريخي، روابط خويشاوندي و طايفه‌اي و قبيله‌اي نيز دارند. بسياري از بستگان خانواده‌ها در دو سوي مرز سكونت دارند و اين خويشاونديها و هم‌قبيله‌اي، روابطي را منجر مي‌شود كه ناچار در قالب قوانين مرزي نمي‌گنجد و به ترددهاي غيرمجاز ـ اما پذيرفته شده از نظر عرف مرزي ـ منجر مي‌شود كه براي مأموران مرزي نيز قابل درك است و به همين جهت در قبال رفت و آمدهاي مكرر مرزنشينان دو سوي مرز، خشونت ـ آنهم از نوع استفاده از سلاح گرم ـ نشان داده نمي‌شود. طي دو ماه گذشته خشونتهاي گستردة‌ مأموران مرزي رژيم باكو، عده‌اي از اهالي مرزي استان اردبيل را به كام مرگ كشانده و عده‌اي را معلول و زخمي كرده است.

توجه به برخي ديگر از اقدامات رژيم باكو، از جمله توقيف محمولة تجهيزات اتمي نيروگاه بوشهر ( ارسالي از روسيه) در گمرك خروجي به ايران، محدوديت در همكاريهاي بانكي و حتي ممنوع كردن صرافي‌هاي باكو از خريد پول ايراني، حاكي از آن است كه تغييراتي در سياستهاي رژيم باكو نسبت به ايران ايجاد شده است و كشتار مرزنشينان اردبيلي را نيز مي‌توان در زمينة تغيير سياستهاي رژيم باكو نسبت به ايران بررسي كرد. هنگامي كه محموله اتمي ايران توسط رژيم باكو بيش از يك ماه در توقيف ماند، تحليل‌گران سياسي و مطبوعات باكو آشكارا نوشتند كه اين اقدام به توصيه و فشار آمريكا انجام شده است. مي‌توان پي‌برد كه آمريكا مجموعه‌اي از اقدامات را در قالب طرحي براي اعمال فشار به ايران به رژيم باكو توصيه كرده و اجراي اين اقدامات را خواستار شده است. همانگونه كه ديگر حكومتهاي وابسته به آمريكا نيز جهت اعمال فشار بر ايران اقداماتي را با دستور آمريكا انجام مي‌دهند.

هدف از اقدامي مانند كشتار مرزنشينان اردبيلي نيز چيزي جز ارسال پيام همكاري به آمريكا توسط دولت الهام‌علي‌اف (بخصوص در آستانة انتخابات نمايشي رياست جمهوري در ايران شمالي) و ناامن كردن مرز و اعمال فشار بر مرزنشينان اردبيلي جهت كاهش مبادلات و تجارت چمداني نيست. علاوه بر اينها از نظر ايدئولوژيك نيز رژيم باكو نسبت به اردبيل كينة خاصي دارد. چرا كه اين شهر خاستگاه شاه اسماعيل صفوي ( بنيانگذار دولت وحدت ملي شيعه در ايران) است. شاه اسماعيل صفوي يكي از الگوهاي تاريخي و فرهنگي مردم ايران شمالي بخصوص در امر حكومتداري است. دستگاههاي فرهنگي رژيم باكو تلاش دارد شاه اسماعيل صفوي را صرفاً به عنوان يك شاعر و يا « پادشاه آذربايجان؟!» به مردم معرفي كند، اين در حالي است كه وي به عنوان پادشاه شيعة ايران و بنيانگذار حكومت شيعي براي مردم ايران شمالي مطرح است و اين موضوع، در انگيزه بخشي براي مردم ايران شمالي جهت مخالفت با حكومت لاييك و ضداسلامي باكو مؤثر است.

اگرچه سالهاست آمريكا بدون توجه به قوانين بين‌الملل، آشكارا ايران را به هجوم نظامي تهديد مي‌كند، و با توجه به توان نظامي و راهبردي ايران، هجوم آمريكا بعيد به نظر مي‌رسد، اما در صورت وقوع چنين رويدادي، مسلم است كه رژيم باكو با آمريكا همكاري خواهد كرد. چنانكه اين رژيم در حمله آمريكا به افغانستان و عراق كمال همكاري را با آمريكا داشته و حتي نيروهاي نظامي خود را به اين دو كشور اعزام كرده است. اقدامات خشونت‌آميز رژيم باكو در مرزهاي ايران شمالي با استان اردبيل و كشتار اهالي غيرنظامي وجوانان كم سن و سال، توقيف محموله اتمي، ايجاد محدوديت‌هاي بانكي و اقتصادي براي ايرانيان در باكو نيز علايم آشكار همكاري رژيم باكو با آمريكا عليه ايران است. اين در حالي است كه كارشناسان مستقل سياسي ـ نظامي باكو بارها به رژيم باكو در اين باره هشدار داده و يادآور شده‌اند كه همكاري باكو با آمريكا عليه ايران مي‌تواند در نهايت به برهم خوردن نقشة قفقاز جنوبي منجر شود.

برخي از كارشناسان سياسي ـ نظامي پيش‌بيني مي‌كنند كه در صورت حملة‌ آمريكا به ايران و همكاري رژيم باكو در اين حمله، ايران دلايل موجهي را براي پس‌گرفتن منطقة ايران شمالي ( جمهوري آذربايجان) كه سابق بخشي از خاك ايران بوده، به دست خواهد آورد. در حالي كه كل نيروهاي ارتش دولت باكو يكصد هزار نفر برآورد مي‌شود، ايران فقط در استان اردبيل صدها هزار نيروي نظامي و بسيجي دارد كه از لحاظ كيفيت رزمي بسيار برتر از نيروهاي شكست‌خوردة باكو در مناقشة قره‌باغ هستند.

          اخبار ایران شمالی

ديدار الهام‌علي‌اف با رییس جمهور ارمنستان سازنده بود

ادوارد نعلبنديان وزیر امور خارجه ارمنستان، دیدار و مذاكرات رئیسان جمهوری آذربایجان ( ايران شمالي) و ارمنستان را مثبت و سازنده خوانده است.

به گزارش مدیا ماکس ، وزیر امور خارجه ارمنستان گفت: رئیسان جمهوری دوکشور مذکور با موضع یکدیگر نسبت به این مناقشه قره باغ آشنا شده و وزیران امور خارجه دو کشور را موظف به ادامه مذاکرات صلح با میانجیگری گروه مینسک سازمان امنیت وهمکاری اروپا کرده اند.

المار محمدیاراف وزیر امور خارجه باكو اعلام کرد که رئیسان جمهوری دوکشور درگیر خواهان ادامه رسالت میانجیگری توسط  گروه مینسک  برای حل بحران قره باغ شده اند.       

به گفته وی ، به احتمال قوی ، رئیسان گروه مینسک ویژه حل مناقشه قره باغ در اواخر ماه ژوئن سال جاری میلادی به منطقه  سفر خواهند کرد.

وزیران امور خارجه باكو و ايروان اعلام کردند که روند مذاکرات با در نظر گرفتن دیدار پراگ و مواضع مقامات ايروان و باكو در این زمینه ، در چارچوب طرح پیشنهادی توسط رئیسان گروه مینسک در اواخر سال گذشته میلادی در مادرید ادامه خواهد داشت . محمدیاراف افزود: ما برای نزدیکی مواضع خود و تشریک مساعی تلاش خواهیم کرد. 

نعلبنديان به نوبه خود افزود : مقامات دوکشور در باره نزدیکی مواضع طرفهای درگیر بحث کرده اند.

متیو برایزا رئیس آمریکایی گروه مینسک سازمان امنیت و همکاری اروپا دیدار رؤساي جمهور ارمني و آذري موفقیت آمیز خوانده است و این بدان معنا است که مذاکرات صلح در چارچوب گروه مینسک سازمان امنیت و همکاری اروپا یک روند واجب است و آن را باید ادامه داد.

برایزا تصریح کرد: وظیفه ما با توجه به آروزو خواست هر دو طرف ، بهبود روند مذاکرات و بررسی پیشنهادهای مطروحه  برای حل بحران قره باغ است. 

    سه تن  از اهالي اردبيل توسط مأموران مرزي باكو كشته و زخمي شدند

سه تن از اهالي اردبيل در منطقه مرزي به ضرب گلولة مرزبان رژيم باكو كشته و زخمي شدند.

در گزارش اداره مرزبانی و دولت باكو آمده است که روز چهارم ژوئن (15 خرداد 87) در حوالی روستای ادیشه شهر جلیل آباد چهار ایرانی به علت عدم توجه به دستورات پليس مرزي آماج گلوله قرار گرفتند كه در نتيجة تيراندازيها دو نفر زخمي و يك نفر جان باخت.

گزارش ادارة مرزباني رژيم باكو حاكي از آن است که سه نفر از آنها دستگیر شدندو دو نفر زخمی در بیمارستان شهر جلیل آباد تحت معالجه قرار دارند.

گفتني است ماه گذشته نيز دو تن از جوانان اردبيل به بهانة عبور غيرمجاز از مرز توسط نيروهاي مرزي رژيم باكو كشته شده بودند.

دولت باكو شريك استراتژيك اسراييل

مدير امور زيربنايي رژيم صهيونيستي كه در رأس هيأتي وارد باكو شده بود، همكاري دولت باكو با اين رژيم را مورد ستايش قرار داد.

بنيامين اليزر وزیر امورساختاری اسرائیل در مصاحبه با خبرگزاري ترند گفت:" سفر من به باكو درست موقعی صورت می گیرد که زمینه های فراوانی برای همکاری بین دولت باكو و اسرائیل فراهم شده است. به همکاران اسرائیلی خود توصیه می کنم که به باكو بیایند و در زمینه راههای سرمایه‌گذاری به جستجوی پتانسلها بپردازند. همچنین از کارفرمایان و سرمایه گذاران باكو نیز دعوت می کنم که برای سرمایه گذاری در اسرائیل خصوصا در بخش زیر بنایی به کشورما سفر کنند."

وی كه به منظور شرکت در نمایشگاه سالانه نفت وگاز به باكو سفر کرده است. در این زمینه افزود:" ما امروزه دولت باكو را بعنوان فروشنده منابع انرژی و شریک تجاری استراتژیکی خود در نظر می گیریم."

وزير يهودي گفت: دولت باكو يكي از عمده‌ترين تامين‌كننده‌هاي نفت اسراييل است و" در مورد خرید گاز ما در سطح گفتگو های مقدماتی هستیم.  انجام گفتگوها در خصوص منابع انرژی به اندازه کافی  وقتگیر است. "

يك سرباز ارتش باكو كشته شد

يكي از سربازان ارتش باكو در پادگانی در شهرستان قزاق بر اثر اصابت گلوله کشته شد.

در گزارش  واحد مطبوعاتی وزارت دفاع دولت باكو آمده است که سبایل آقایف در اثر بی احتیاطی در کار با تفنگ خود  کشته شده است.

این سرباز 20 ساله سال گذشته از شهرستان آستاری این کشور به خدمت سربازی اعزام شده بود. اين در حالي است كه كشته شدن پي‌در‌پي سربازان توجه افكارعمومي را جلب كرده است. تاكنون دهها تن از سربازان ارتش باكو به دلايل مختلف از جمله درگيري، خودكشي، بيماري و ... جان باخته‌اند. گفته مي‌شود ضعف بهداشت و عدم تأمين غذاي مناسب يكي از علل اصلي مرگ و مير سربازان ارتش باكو مي‌باشد.

تفاهنامه‌ گازي 30 ساله دولت باكو با رژيم صهيونيستي

اسراییل در صدد امضای تفاهمنامه گازی درازمدت با دولت باكو از سال 1391 شمسي (2012 ميلادي) است.

بنیامین الیزر وزیر امور زیر بنایی رژيم صهيونيستي كه اخيراً به باكو سفر كرده بود، اين خبر را در كنفرانس مطبوعاتي خود در باكو اعلام كرد.

وی مدت این تفاهمنامه را بین 20 تا 30 سال اعلام و تصریح کرد: این مساله امروز در باکو مذاکره قرار گرفته است.

وی گفت: با محاسبات کارشناسان اسراییلی ، نیاز به گاز مصرفی در اسراییل ظرف 10سال آینده از 2- 2.5میلیارد تا 12میلیارد متر مکعب افزایش خواهد یافت.

وزیر دولت اشغالگر قدس در مصاحبه افزود: اسراییل ، دولت باكو را متحد راهبردی ومهم خود در صادرات گاز می داند

هر چند اسراییل با کشورهای زیادی در این زمینه مذاکره می کند ولی نقش دولت باكو میان این کشورها به مراتب زیاد است و تل آویو در صدد افزایش میزان همکاری با دولت باكو در زمینه گاز تا 40 میلیارد دلار است.    

قانون آزادي تجمع در باكو تغيير يافت

پارلمان باكو قانون برپايي تجمع در ايران شمالي را تغيير داد.

طبق قانون اصلاح شده ، احزاب و تشكل سياسي و اجتماعي و يا گروهي از افراد كه قصد برگزاري تظاهرات و يا تجمع دارند، بايد پنج روز قبل موضوع را به نهادهاي مربوطه دولتي به صورت كتبي اطلاع داده و مجوز دريافت كنند.

طبق ماده هفتم اين قانون ، آزادي برگزاري هر گونه تظاهرات و تجمع مي‌تواند توسط نهادهاي مجريه دولتي با توجه به ملاحظات امنيت ملي و اجتماعي محدود شود.

همچنين طبق اصلاحيه صورت گرفته در قانون ، هر گونه تظاهرات و تجمع در محل برگزاري برنامه‌ها و مراسم بين‌المللي و ديگرمكانهاي داراي اهميت دولتي ممنوع است .

برخي نمايندگان مجلس وابسته به احزاب مخالف دولت ، با ابراز مخالفت با تغييرات قانون ياد شده اعلام كردند كه اين اقدام مجلس ، شرايط مساعد را براي آزادي تجمع از بين مي‌برد.

تغيير قانون برپايي تجمع و تظاهرات در آستانة انتخابات رياست جمهوري ايران شمالي؛ حاكي از نگراني دولت باكو از تظاهرات گستردة مخالفان مي‌باشد.

رهبر حزب دمكراسي اسلامي باكو: امام خميني (ره) درهاي مكتب بزرگ آزادي را گشود

رهبر حزب دمكراسي اسلامي در باكو گفت : امام خميني (ره ) درهاي يك مكتب بزرگ آزادي و معنوي را به روي مسلمانان جهان گشود.

طاهر عباسلي در گفت وگو با خبرنگار ايرنا افزود : امت اسلامي در نتيجه بهرمندي از اين مكتب ، برضرورت همبستگي و يكپارچگي مسلمانان براي رفع مشكلات جهان اسلام پي بردند.

وي گفت : شخصيت امام خميني (ره ) و روش زندگي آن حضرت ، نظرات كذب موجود و رايج جهان درباره رهبران را دگرگون و برتري ارزش‌هاي اسلامي و طرز زندگي را نشان داد.

رهبر حزب دمكراسي ايران شمالي افزود: به لطف خداوند متعال انقلاب اسلامي ايران به رهبري امام خميني (ره ) پيروز شد و به اين ترتيب شرايط لازم براي مسلمانان كشورهاي تازه استقلال يافته براي آشنايي نزديك با دين فراهم شد.

عباسلي با تاكيد بر اين كه خداوند در قرآن مجيد ، اخلاق پيامبر اكرم (ص ) را الگويي براي همه مسلمانان ذكر كرده است، گفت : شخصيت و عمر مبارك امام خميني (ره ) اين الگو را به نمايش گذاشت .

وي نامه امام راحل به ميخاييل گورباچف رهبر وقت شوروي سابق را نشانگر انديشه مكتب بزرگ اسلام و توانايي تحليل و پيش بيني اين شخصيت بزرگوار در خصوص رويدادهاي جهان خواند.

رهبر حزب دمكراسي اسلامي اظهارداشت : انقلاب اسلامي به رهبري امام خميني (ره ) همراه با بيانات آن حضرت ، هدف اصلي استكبار جهاني به رهبري آمريكا را فاش كرد و جهان اسلام را به ضرورت همبستگي و وحدت در مقابل اين اهداف شوم دشمنان متوجه كرد.

عباسلي گفت : تصادفي نيست كه مسلمانان جهان پس از انقلاب اسلامي ، به ايران به عنوان پايگاه برآورد اميدهاي آزادي خود مي‌نگرند.

وي افزود: امام خميني (ره ) تنها مرجعي بود كه در جهان معاصر بر خلاف همه تهديدها و فشارها با طرح مساله قدس و پايان يافتن مساله اشغال فلسطين ، مسلمانان را به وحدت و يكپارچگي در اين زمينه فراخواند.

اين مقام حزبي تصريح كرد كه ديدگاه‌ها و نظرات امام خميني (ره ) براي همه دوره‌ها لازم و مهم است و نسل آينده نيز مي‌تواند از اين ايده ها بهرمند شود.

محاكمه گروهي از فعالان سياسي باكو به اتهام همكاري با القاعده

 
محاكمه گروهي از فعالان سياسي ايران شمالي به اتهام همكاري با شبكه القاعده و الجهاد در دادگاه جرايم سنگين باكو آغاز شد.

به گزارش رسانه‌هاي باكو، اين گروه متشكل از ‪ ۱۶نفر از شهروندان باكو و يك عرب تبار با لقب ابوجعفر چندي پيش توسط وزارت امنيت رژيم باكو شناسايي و بازداشت شده اند.

براساس اين گزارش ، اين افراد همچنين به اتهام اعمال زور، حمل غيرقانوني سلاح و مهمات از جمله مواد منفجره و تشكيل باند براي حمله به اشخاص و تشكل‌هاي مختلف در ايران شمالي محاكمه مي‌شوند.

اين گزارش افزود: ابوجعفر و چند نفر از همدستان وي با ورود به باكو گروهي مسلح از افرادي كه پيشتر سابقه خدمت در گروههاي مختلف نظامي و نيز پيروي از فرقه‌هاي افراطي را داشتند، تشكيل و اقدام به فعاليت غير قانوني مي‌كردند.

گزارش رسانه‌هاي باكو حاكي است، در جريان بازداشت تلمان عبدالله اف يكي از اعضاي اين گروه، دو نفر از نيروهاي انتظامي دولت باكو توسط وي مجروح شده بودند.

وزارت امنيت باكو نيز پيشتر اعلام كرده بود كه به هنگام بازداشت اين گروه مقاديري سلاح و مهمات از محل اقامت آنان كشف و ضبط شده است .

گفتني است طي سالهاي گذشته دولت باكو با ميدان دادن به جريان وهابي تلاش كرد تا افكار عمومي را از جريان حركت اسلامي شيعه در ايران شمالي منحرف كند. اما از درون وهابيت القاعده سربرآورده است.

برگزاري آيين سوگواري شهادت حضرت زهرا (ع) در باكو

خيل عاشقان وشيفتگان حضرت صديقه طاهره ،فاطمه زهرا (ع) درجاي جاي ايران شمالي در ايام فاطميّه با برپايي مجالس سوگواري، سالروز شهادت مظلومانه آن حضرت را گرامي داشتند.

به گزارش واحد مرکزي خبر از باکو، درمراسمي که به همين مناسبت درمحلات مختلف شهرباکو ،نارداران،بلبله،ماساللي ولنکران برگزار شد،سخنرانان به تبيين ابعاد شخصيت بي نظير حضرت فاطمه زهرا(ع)پرداخته ،ايمان راسخ به خدا ،تعبد،عفت وطهارت ،علم ومعرفت والاي ديني،عشق ورزي به رسالت وامامت،ايثار وازخودگذشتگي درراه اسلام را ازجمله ويژگيهاي آن حضرت دانستند0 درادامه شعرا و مرثيه خوانان دررثاي آن حضرت به شعر ومرثيه خواني پرداختند آنگاه مراسم سينه زني انجام شد. احسان دادن ازديگر برنامه هاي اين مراسم بود.

افزايش نيروهاي ارتش باكو در افغانستان

به منظور افزايش تعداد نيروهاي اعزامي دولت باكو به افغانستان، اقدامات شخصي صورت مي‌گيرد. در اين راستا از سوي دولت باكو درخواستي به پارلمان ارسال شده است كه انتظار مي‌رود مانند گذشته اين درخواست تصويب شود.

گفتني است عده‌اي از نيروهاي ارتش باكو با درخواست آمريكا به افغانستان و عراق اعزام شده‌اند تا در عمليات اين كشور عليه مسلمانان شركت كنند.

شايان ذكر است در حملة آمريكا به افغانستان و عراق، دولت باكو امكانات زميني و هوايي كشور را در اختيار آمريكا قرار داد و هم‌اكنون نيز باكو پايگاه پشتيباني نيروهاي آمريكا در افغانستان و عراق است.

اعطاي نشان نظامي توسط اشغالگران آمريكايي به نظاميان دولت باكو در عراق

از طرف فرماندهی نیروهای چند ملیتی  مستقر در عراق (اشغالگران عراق به فرماندهي آمريكا)، به چهار افسر و درجه‌دار ارتش باكو که در عملیاتهای مختلف در این کشور شرکت کرده‌اند، نشان " نیروی دریایی ارتش آمریکا " و " نشان شایستگی" اعطا ء شد.

در گزارش واحد مطبوعاتی وزارت دفاع دولت باكو آمده است که به علت نشان دادن لیاقت و انجام ماموریت حرفه ایی ازخود چهار افسر ارتش باكو به نامهای سرگرد صادق یحیی زاده ، سروان تیفور رستم اف ، سروان امین نوروزاف و سرگروهبان مهمان عبدالرحیم اف  نشانهای عالی نیروهای آمريكايي را دریافت کردند.

قبلا نیز نیروهای اعزامي دولت باكو به عراق به علت انجام ماموریتهای محوله در عراق و سركوب مسلمانان هم از طرف ناتو و هم از طرف فرماندهی نیروهای چند ملیتی مورد تشویق و پاداش قرار گرفته اند.

واحد « نیروهای حافظ صلح » در ارتش باكو در سال 1997 (1376) تاسیس شده و بعدا به رده گردان ارتقا یافته است. آموزشها نظامی در گردان حافظان صلح باكو به مرحله اجرا در می‌آید و بعد از شش ماه تعلیمات نظامی سربازان به افغانستان و عراق اعزام می شوند.

شايان ذكر است هم‌اكنون يكصد و پنجاه تن از نيروهاي ارتش باكو در عراق به جنگ با گروههاي مقاومت مشغول هستند.

ديدار الهام علي‌اف با رييس جمهور جديد ارمنستان و

استقلال قره‌باغ

دکتر محمود خرمی

وزيران امور خارجه دولت‌هاي ايروان و باكو، ديدار الهام علي‌اف و سرژ سركيسيان (رييس جمهور جديد ارمنستان) را كه روز جمعة گذشته صورت گرفت، «‌ديداري مثبت و سازنده» ارزيابي كردند.

نعلبنديان، وزيرامور خارجه ارمني گفت: دو رييس جمهور طي ديداري احترام‌آميز با مواضع همديگر دربارة مسأله قره‌باغ آشنايي حاصل كردند و وزيران امورخارجة خود را موظف كردند كه مذاكرات صلح را از طريق گروه مينسك سازمان امنيت و همكاري اروپا ادامه دهند.

ائلمار محمدياراف وزيرامورخارجه دولت باكو نيز اظهار داشت كه تلاش براي نزديكي مواضع دو كشور دربارة مسأله قره‌باغ ادامه دارد و ما با ارمنستان براي رسيدن به نقطه‌اي مشترك كوشش مي‌كنيم.

دربارة‌ ديدار علي‌اف و سركيسيان و اظهارات وزراي امورخارجه ايروان و باكو گفتني است:

1ـ ديدار علي‌اف و سركيسيان در ادامة ديدارها و مذاكراتي است كه رؤساي دولت‌هاي ايروان و باكو تاكنون بيش از بيست‌بار با هم داشته‌اند. طي نزديك به 25 ملاقات و مذاكره كه طي سالهاي اخير، بين رابرت كوچاريان (رييس جمهور سابق ارمنستان) و حيدرعلي‌اف، همچنين بين الهام‌علي‌اف و رابرت كوچاريان، و اكنون بين علي‌اف و سركيسيان صورت مي‌گيرد، در مواضع ارمنستان تغييري حاصل نشده است. درتاريخ 17 سالة دو دولت ايروان و باكو رؤساي اين دولتها، بيشترين ملاقات را در ميان سران دولتهاي جهان با هم داشته‌اند كه حاكي از علاقة دو دولت همسايه براي پيشبرد روابط سازنده و رسيدن به صلحي فراگير است.

2ـ تأكيد الهام‌علي‌اف بر تداوم مذاكرات از طريق گروه مينسك در حالي است كه اخيراً اعضاي اين گروه (آمريكا، فرانسه و روسيه) در سازمان ملل به تماميت ارضي ايران شمالي (جمهوري آذربايجان) رأي منفي دادند. به بيان روشن، آمريكا و فرانسه و روسيه، « قره‌باغ» را جزو ايران شمالي نمي‌دانند و اين را به صورت رسمي، هنگام رأي‌گيري در سازمان ملل دربارة تماميت ارضي ايران شمالي نشان دادند. پس از رأي منفي آمريكا، روسيه و فرانسه ( به اضافة رأي ممتنع رژيم صهيونيستي كه از رابطه‌اي گسترده با دولت باكو برخوردار است) به تماميت ارضي ايران شمالي، مقامات باكو ضمن ابراز نارضايتي از عملكرد گروه مينسك، از تجديدنظر دربارة تداوم ميانجيگري اين گروه دربارة مسألة قره‌باغ سخن گفتند. اما تأكيد الهام‌علي‌اف بر تداوم مذاكرات از طريق گروه مينسك بعد از ديدار و مذاكره با رييس جمهور جديد ارمنستان، حاكي از آن است كه دولت باكو همچنان با ميانجيگري گروه مينسك ـ كه قره‌باغ را جزو اراضي ايران شمالي نمي‌داند موافق است. درعرف سياسي، اين اقدام به معناي آن است كه دولت باكو، در عمل از بازپس‌گيري قره‌باغ صرف‌نظر كرده است.

3ـ گروه مينسك عملاً بر اين باور است كه روند استقلال قره‌باغ برگشت‌ناپذير است و همانگونه كه آمريكا، تركيه و ... استقلال « كوزوو» را به رسميت شناختند، جامعة جهاني استقلال قره‌باغ را نيز به رسميت خواهد شناخت. كارشناسان گروه مينسك با توجه به اينكه تلاش ارامنة قره‌باغ براي كسب استقلال از سال 1988 (1367) و پيش از فروپاشي شوروي آغاز شده و در حقيقت مناقشه‌اي بين ارامنه و دولت مسكو بوده است، به دولت باكو توصيه مي‌كنند كه بايستي با واقعيت موجوديت قره‌باغ كنار آيد. به نظر مي‌رسد دولت باكو نيز اكنون نه بر سر قره‌باغ، بلكه بر سرمناطقي غير از قره‌باغ كه تحت تصرف نيروهاي ارمني است، به چانه‌زني ادامه مي‌دهد.

گروه مينسك توصيه مي‌كند كه در كنار تداوم مذاكرات صلح، سفارتخانه ايروان در باكو و سفارتخانة باكو در ايروان بازگشايي شود تا روابط و مذاكرات در فضاي دوستانه‌تري تدام يابد. دقت در توصيه‌ها و روشهاي پيشنهادي گروه مينسك و تفسير و تحليل آنها، حاكي از آن است كه از نظر گروه مينسك قره‌باغ به سوي استقلال رسمي حركت مي‌كند و اين موضوع براي گروه مينسك پذيرفته شده و مورد حمايت از آنها نيز مي‌باشد.

4 ـ بعد از ديدار علي‌الهام اف و سرژسركيسيان، رييس دوره‌اي سازمان امنيت و همكاري اروپا اعلام كرد كه ايروان و باكو بايد « اختلاف» خود را به صورت مسالمت‌آميز حل كنند. الكساندر استاپ (وزير امورخارجة فنلاند) رييس دوره‌اي سازمان ياد شده گفت: « ‌هيچ جايگزيني به جز راه حل صلح آميز براي حل اين اختلاف وجود ندارد» اين موضع به معناي آن است كه همگان بايد مطمئن شوند كه هيچ جنگي به خاطر قره‌باغ رخ نخواهد داد. سازمان امنيت و همكاري اروپا ( سازمان ميانجي بين باكو و ايروان)، مسأله قره‌باغ را يك « اختلاف» بين دو كشور همسايه مي‌داند و قره‌باغ را بخشي از خاك هيچكدام از اين كشورها نمي‌داند. يعني قره‌باغ را يك واحد جغرافيايي مجزا و خارج از خاك دو كشور مي‌داند.

5 ـ در سال 1993 (1372) كه حيدرعلي‌اف، پس از وقوع حوادث و درگيريهاي داخلي در باكو به قدرت رسيد، وعده داد كه با اقداماتي مانند احداث خط لولة باكو ـ‌ جيهان و استخراج نفت از سواحل باكو توسط شركتهاي غربي به زودي دولت باكو از قدرت نظامي و اقتصادي لازم براي جنگ با ارمنستان برخوردار شده و قره‌باغ را پس‌خواهد گرفت، اما با گذشت پانزده سال از به قدرت رسيدن حيدرعلي‌اف، فعال شدن خط لوله باكو ـ‌ جيهان و حتي تأمين نفت اسراييل توسط باكو و حضور گستردة شركتهاي نفتي غرب در سواحل باكو، هم‌اكنون الهام‌علي‌اف از تداوم مذاكرات صلح از طريق گروه مينسك سخن مي‌گويد. اكنون سؤال اين است كه 15 سال مذاكره با ارمنستان، احداث خط لولة باكو ـ‌جيهان، حضور شركتهاي نفتي غرب در سواحل باكو، همكاري باكو با آمريكا در حمله به افغانستان و عراق، گشايش سفارت رژيم صهيونيستي در باكو و ... چه تأثيري بر مناقشة قره‌باغ داشته است؟

6ـ در حالي كه رييس جمهور، وزير امورخارجه و ساير مقامات دولت باكو با همتايان ارمنستاني خود به صورت مكرر ملاقات و مذاكره مي‌كنند، براي منحرف كردن افكار عمومي داخل و تظاهر به اينكه با ارمنستان مخالف هستند، همواره از وجود روابط همسايگي ميان جمهوري اسلامي ايران و ارمنستان خود را «‌ناراحت» نشان مي‌دهند! از يك سو مي‌گويند ارمنستان اشغالگر است و دولت ايران كه يك دولت اسلامي است، نبايد با ارمنستان رابطه داشته باشد و از سوي ديگر، الهام علي‌اف به عنوان بالاترين مقام دولت باكو با رييس جمهور همان كشور اشغالگر ديدار و ملاقات و « نوشيدني!» صرف مي‌كند. مگر نه اين است كه ملاقات الهام‌علي‌اف و سركيسيان با هدف حل مناقشة‌ ميان دو دولت و گسترش روابط است؟ روابط ايران با ارمنستان نيز هدفي جز توسعة مناسبات با كشوري همسايه ندارد.

پايان سخن اينكه، ديدار الهام‌علي‌اف با سركيسيان و مواضع مشترك دو رييس جمهور دربارة قره‌باغ از جمله تأكيد بر تداوم مذاكرات از طريق گروه مينسك و دستور به وزيران امور خارجه براي پيگيري مسايل، باتوجه  موارد بيان شده، حاكي از نزديكي روزافزون باكو و ايروان دربارة مسأله قره‌باغ و پذيرش استقلال آن است. اما باتوجه به عدم آمادگي افكار عمومي در ايران شمالي براي پذيرش استقلال قره‌باغ و احتمال وقوع شورشهاي گسترده عليه حاكميت، اين مسأله با گذشت زمان و در شرايطي مناسب تحقق خواهد يافت.

آيا آمريكا در صدد تغيير حكومت باكو است؟

رسول اردبیلی

 

در آستانة انتخابات رياست جمهوري ايران شمالي ( جمهوري آذربايجان) كه در آبان ماه 1387 ( اكتبر 2008) برگزار خواهد شد، سفير آمريكا در باكو اعلام كرد كه واشنگتن مبلغ سه ميليون دلار براي اين موضوع اختصاص داده است.

كساني كه با فضاي سياسي ايران شمالي آشنايي دارند، مي‌دانند كه مبلغ اختصاص داده شده از سوي آمريكا جهت تأمين هزينه‌هاي احزاب افراطي غربگرا مانند جبهة خلق، مساوات و ... تشكلها و نشريات آمريكا‌گرا درنظر گرفته شده است تا بتوانند فشارهايي بر حزب حاكم ( حزب آذربايجان نوين) وارد كنند.

در انتخابات گذشتة رياست جمهوري ايران شمالي نيز، دولت آمريكا تلاشهايي براي ايجاد «‌انقلاب مخملي» و تغيير حاكميت در باكو انجام داد. سفير وقت آمريكا در باكو به شهرهاي متعدد سفر و با غربگرايان افراطي و مخالف الهام علي‌اف جلسات محرمانه برپا كرد. جريان غربگرايان مخالف حاكميت ( جبهة خلق، مساوات و ...) نيز تظاهراتهايي را در باكو برپا كرد كه به شدت توسط حاكميت سركوب شد.

دو تن از وزراي الهام‌علي‌اف ( فرهاد علي‌اف وزير توسعة اقتصادي و علي انسان‌اوف وزير بهداشت) نيز دستگير شدند و با گذشت پنج سال همچنان زنداني هستند. دولت باكو اعلام كرد كه اين وزيران به اتهام دريافت رشوه و تلاش براي انجام كودتا دستگير شده‌اند. علت اصلي دستگيري وزيران ياد شده، همكاري با آمريكا جهت سرنگوني حكومت الهام‌علي‌اف بود.

در انتخابات رياست جمهوري گذشته، دولت باكو در قبال « سياست انقلاب مخملي آمريكا» اقدامهاي مختلفي انجام داد:

1ـ تلاش براي جلب رضايت آمريكا، تأمين درخواستهاي اين كشور در حوزه‌هاي متعدد اقتصادي، سياسي و امنيتي و نظامي ( بخصوص عليه ايران)

2ـ گسترش روابط با اسراييل و كانونهاي صهيونيستي در آمريكا

3ـ تلاش براي نزديكي بيشتر به مسكو

4ـ ارسال اين پيام به امریکا كه اگر حكومت الهام علي‌اف سقوط كند، اسلامگرايان ، حكومت را در دست خواهند گرفت.

5ـ سركوب و دستگيري گستردة غربگرايان و احزاب مورد حمايت آمريكا كه آشكارا با الهام‌علي‌اف مخالفت مي‌كنند

دولت باكو با انجام اقدامات ياد شده كوشيد تا ازسقوط خود و تحقق « كودتاي مخملي» جلوگيري كند و الهام‌علي اف  توانست، صندلي رياست جمهوري را كه پدرش به علت مرگ آن را رها كرده بود، به چنگ آورد. آگاهان سياسي باكو در همان زمان معتقد بودند كه آمريكا تصميم قطعي برای تغيير حكومت باكو نگرفته است. بلكه مي‌خواهد با اعمال فشارهايي اين پيام را به الهام‌علي‌اف ابلاغ كند كه هرگونه كم‌كاري در همكاري با آمريكا مي‌تواند عواقب وخيمي براي وي به دنبال داشته باشد و الهام‌علي‌اف نيز اين پيام را به خوبي درك كرد...

طي چند ماه گذشته نيز دو پيام از سوي دولت باكو به آمريكا ارسال شد . محمل اين پيامها دستگيري مسووول امنيتي فرودگاه به اتهام همكاري با روسيه، و دستگيري عده‌اي از جوانان مذهبي به اتهام همكاري با ايران بود. در آستانة انتخابات رياست جمهوري، دولت باكو اين پيامها را به آمريكا ارسال كرد تا واشنگتن مطمئن شود كه باكو با نفوذ ايران و روسيه مقابله مي‌كند و آمريكا نبايد در وفاداري الهام‌علي‌اف شك و ترديدي به خود راه دهد.

به دنبال اين اقدامات و پس از اعلام سفير آمريكا در باكو مبني بر اختصاص سه ميليون دلار جهت برگزاري دمكراتيك‌تر انتخابات، «‌راميز مهدي‌اف» رييس نهاد رياست جمهوري باكو كه از اعضاي شاخص تيم الهام‌علي‌اف مي‌باشد، به دخالت آمريكا درامور داخلي باكو اعتراض كرد. اين نخستين بار بود كه يك مقام باكو از دخالت آمريكا درامور داخلي ايران شمالي سخن گفت، در حالي كه دخالت آمريكا در امور داخلي ايران شمالي طي پانزده سال حكومت حيدرعلي‌اف و فرزندش به صورت مستمر ادامه داشته است، از جملة‌ اين دخالت‌ها، حضور نيروهاي نظامي آمريكا در ايران شمالي  در جريان حمله به افغانستان و عراق، ايجاد زندان مخفي در باكو، تغيير مسير خط لولة باكو ـ جيهان از ايران به گرجستان، ايجاد مراكز راداري و راديويي جاسوسي ، حمايت مالي و سياسي از احزاب افراطي غربگرا، ايجاد پايگاه براي هواپيماهاي آمريكا و حتي رأي منفي به تماميت ارضي ايران شمالي مي‌باشد كه اين اقدام ( رأي منفي به تماميت ارضي) به معناي به رسميت شناختن جمهوري قره‌باغ است. مسأله مهم در تحليل اعتراض « راميز مهديآف» به آمريكا پس از اختصاص سه ميليون دلار از سوي واشنگتن براي حمايت از احزاب آمريكا‌گراي باكو، اين است كه حمايت آمريكا از مخالفان حكومت الهام‌علي‌اف به اندازة رأي منفي آمريكا در سازمان ملل به تماميت ارضي ايران شمالي براي دولت باكو اهميت ندارد! و از اين گذشته، به نظر مي‌رسد كه اعتراض راميز مهدي‌اف به آمريكا، ناشي از آن است كه دولت باكو از ناحية مخالفان احساس خطر كرده است.

با همة اين احوال به نظر مي‌رسد، آمريكا به شدت دوست دارد كه مدل گرجستان را در ايران شمالي نيز اجرا كند. چرا كه از نگاه آمريكا دولت باكو هنوز به قدر كفايت آمريكايي نشده و بيش از اين نيز ظرفيت آمريكايي شدن ندارد. پياده شدن مدل گرجستان در ايران شمالي به اين معناست كه در باكو نيز مانند تفليس يكي از تربيت‌شده‌هاي مكتب سياسي آمريكا ( شخصي مانند ساكاشويلي) قدرت را در دست گيرد. الهام‌علي‌اف، تربيت شده مكتب سياسي كمونيسم و شوروي است، سالهاي زيادي از عمرش را در روسيه گذرانده و دلبستگي‌هاي معيني به روسيه دارد. از لحاظ گسترش ناتو نيز، اگرچه دولت الهام‌علي‌اف همكاريهاي مشخصي با ناتو دارد، اما ناتو پيش از تغيير علي‌اف، باكو را به عضويت خود نمي‌پذيرد و اين براي برنامه‌هاي آيندة ناتو خسارتبار است. در رقابت و كشمكش ميان آمريكا و روسيه، دولت كنوني باكو نمي‌تواند انتظارات آمريكا را برآورده سازد، چرا كه اين دولت علي‌رغم همكاريهاي گسترده با آمريكا و صهيونيسم جهاني، تمايل ساختاري به روسيه دارد و تاكنون نيز باكو از هرگونه درگيري سياسي با مسكو اجتناب كرده است.

به نظر مي‌رسد، انتظارات آمريكا دربارة همكاري عليه ايران تا حدود زيادي از سوي باكو برآورده شده است.چرا که مردم ایران شمالی شیعه و دارای پیوندهای تاریخی مذهبی و فرهنگی با ایران هستند و دولت باکو که یک دولت لاییک ( دولت دنیوی در اصطلاح سیاسی باکو )می باشد از گرایش مردم به ایران به شدت نگران است . با اين حال اعتقاد كارشناسان سياسي محافل مختلف در باكو بر اين است كه ايران و روسيه از تغيير دولت در باكو استقبال نمي‌كنند. روسيه دلايل زيادي براي تلاش جهت ابقاي دولت الهام‌علي‌اف دارد و ايران نيز نگران به قدرت رسيدن آمريكاگرايان افراطي است كه حاضرند براي مبارزه با ايران حتي با ارمنستان نيز تعامل داشته باشند، چه رسد به همكاري با اسراييل و آمريكا. آمريكاگرايان افراطي باكو كه چهرة شاخص آنها ابوالفضل ايلچي‌بيگ بود، پيش از حيدرعلي‌اف مدت يك سال قدرت را در باكو به دست گرفتند و در حالي كه هر روز بخشي از كشور را در جنگ قره‌باغ از دست مي‌‌دادند، آشكارا از آمريكا و اسراييل براي تجزية ايران كمك مي‌خواستند. اين گروه به دليل آشفتگي‌ها و جنگ داخلي كه درمدت يك سال حكومت خود ايجاد كرد و در دوره حكومت آنها، استقلال‌طلبان ارمني موفق به جدايي از كشور شدند، در بين مردم ايران شمالي جايگاه و پايگاه چشمگيري ندارند، و آمريكا نيز نمي‌تواند به موفقيت‌ اين گروه در اجراي كودتاي مخملي اميد داشته باشد...

نتيجه اينكه آمريكا، بي‌هيچ ترديدي به دنبال تغيير حكومت باكو است. اما شتاب چنداني براي اين كار ندارد. و يا در حقيقت هنوز شرايط و ابراز لازم براي سرنگوني حكومت الهام‌علي‌اف فراهم نشده و زمان اين كار فرا نرسيده است.

آمريكا طي سالهاي گذشته به گسترش نفوذ سياسي، امنيتي ـ اطلاعاتي و تبليغاتي خود در ايران شمالي پرداخته و در اين راستا از همكاري دولت و احزاب غربگراي مخالف دولت نيز بهره جسته است. در بستر فراهم شده براي نفوذ در ايران شمالي، آمريكا طي سالهاي اخير صدها تن از نخبگان و فعالان سياسي، دانشجويان، روزنامه‌نگاران و ناراضيان ايران شمالي را در مسير سازماندهي شدن براي اجراي « هدف آينده» قرار داده است. طي سالهاي گذشته صدها تن از دانشجويان و حتي دانش‌آموزان، روزنامه‌نگاران و فعالان سياسي از مناطق مختلف باكو، گنجه، لنكران و ... با امكانات واشنگتن به آمريكا اعزام شده و تحت آموزش و سازماندهي قرار گرفته‌اند. جرياني كه آمريكا بدينگونه در ايران شمالي ايجاد مي‌كند، اصيل‌ترين جريان آمريكاگرا مي‌باشد. دهها تن از افراد بازگشته از آمريكا به كار در درون دولت، ايجاد تشكلهاي خصوصي، فعاليت‌هاي رسانه‌اي و حتي تشكيل سازمانهايي مانند « فارغ‌التحصيلان آمريكا» مي‌پردازند. پيش‌بيني درست اين است كه آمريكا در نظر دارد، اين گروه را در باكو به قدرت برساند. البته از همكاري احزاب غربگرا و پان‌تركيستي مانند جبهة خلق و مساوات و حتي مسوولان دولتي نيز در راستاي به قدرت رسيدن اين گروه استفاده مي‌شود، براي ايجاد و سازماندهي اين گروه آمريكاگرا بيشتر از امكانات و همكاريهاي دولت باكو استفاده شده است. اين گروه در صورت رسيدن به قدرت مي‌تواند انتظارات آمريكا را به صورت كامل برآورده كند.

محاكمه اعضاي القاعده در ايران شمالي

رسول اردبیلی

اخيراً رسانه‌ها از محاكمه 16 تن از اعضاي سازمانهاي القاعده و الجهاد در باكو خبر دادند. به نوشتة‌ رسانه‌هاي باكو، يكي از اعضاي القاعده به

نام «‌ ابوجعفر» با عضوگيري از ميان نظاميان و نيز افسران بازنشسته به تشكيل هسته‌هاي مسلح القاعده در ايران شمالي اقدام كرده است.

سال گذشته خبرهايي از درگيريهاي خونين ميان اعضاي القاعده و نيروهاي امنيتي رژيم باكو منتشر شد كه در اين درگيريها برخي از نيروهاي امنيتي باكو نيز زخمي شدند. همچنين اعلام شد كه برخي از افسران ارتش كه عضو القاعده هستند، با مهمات و سلاحهاي ارتش، اعضاي القاعده در ايران شمال را مسلح مي‌كنند.

رسوخ و نفوذ القاعده به مناطق مسلمان‌نشين اتحاد شوروي سابق، به دورة‌ فروپاشي شوروي، شكست شوروي در افغانستان و تشكيل حكومت طالبان در افغانستان برمي‌گردد. با تشكيل حكومت طالبان در افغانستان، اعضاي تبليغي ـ اطلاعاتي طالبان و القاعده در مناطق مسلمان‌نشين آسياي ميانه و قفقاز ( عموماً مناطق سكونت اهل سنت) پراكنده شده و اقدامات خود را براي گسترش تفكر مبارزه با آمريكا و نيز ايدة سلفي‌گري آغاز كردند و توانستند به موفقيت‌‌هايي نيز دست يابند، از جمله اعضاي القاعده با مبارزان « چچن» همكاري نزديكي را برقرار كردند. اما به دليل اينكه مردم ايران شمالي ( جمهوري آذربايجان) اغلب شيعه هستند و تنها اقليتي از برادران اهل تسنن در اين منطقه زندگي مي‌كنند، تلاش القاعده براي نفوذ در آن همراه با موفقيت نبود. اما طي سالهاي اخير، دولت باكو اقداماتي را انجام داد كه زمينه براي نفوذ القاعده در ايران شمالي فراهم شد. از جملة‌ سياستهاي دولت باكو، اين بود كه عده‌اي از جوانان را براي آموزش علوم ديني به عربستان، مصر و برخي كشورهاي عربي اعزام كرد. عده‌اي از اين جوانان بخصوص جوانان اعزام شده به عربستان، در اين كشور تحت تعليمات افراطي و ضدشيعي مراكز عربستان قرار گرفتند و در بازگشت به تشكيل كانونهايي براي ترويج وهابيت اقدام كردند كه از جمله « مسجد ابوبكر» در باكو مي‌باشد. با توجه به اينكه منشأ تفكر القاعده، وهابيت است ( اگر چه ميان القاعده با وهابيون حكومتي عربستان، بعد از شكست شوروي در افغانستان به خاطر مبارزه القاعده با آمريكا و حمايت دولتهاي عربي از آمريكا دشمني ايجاد شده است)، جواناني كه در باكو و ساير نقاط ايران شمالي تحت تأثير تبليغات و تفكر وهابيون قرار مي‌گيرند، به راحتي جذب القاعده مي‌شوند.

هدف دولت باكو از تقويت جريان وهابيت در ايران شمالي مقابله با حركت‌هاي انقلابي شيعي، محدود كردن تفكر شيعي‌گري به وسيله تفكر وهابيت، و مشغول كردن اين دو تفكر و دو جريان بود. اما يكي از پيامدهاي پيش‌بيني نشدة‌ وهابيت در ايران شمالي، بسترسازي براي نفوذ القاعده است كه اكنون رژيم باكو آن را به عيان مي‌بيند.

نكتة‌ ديگري كه قابل ذكر است اينكه، رژيم باكو در قالب «‌ مبارزه با تروريسم »، به مبارزه با دشمنان آمريكا پرداخته است. طي سالهاي گذشته، تعدادي از اعضاي سازمانهاي مخالف آمريكا از جمله سازمان القاعده در ايران شمالي دستگير و به آمريكا تحويل داده شده‌اند. در قضيه فاش شدن بازداشتگاههاي مخفي آمريكا در كشورهاي مختلف، معلوم شد كه سازمان سيا در باكو نيز بازداشتگاه مخفي دارد. از سوي ديگر، رژيم باكو عده‌اي از نظاميان خود را به افغانستان و عراق اعزام كرده و اين نيروها سالهاست كه در افغانستان و عراق با دشمنان آمريكا و كساني كه از ميهن خود دفاع مي‌كنند، مشغول جنگ هستند. اين اقدامات رژيم باكو، در سازمان القاعده اين انگيزه را پديد آورده است كه به نفوذ در ايران شمالي پرداخته و هسته‌هاي مسلح خود را در اين كشور ايجاد كند.

برخي كارشناسان پيش‌بيني مي‌كنند كه ممكن است القاعده به عمليات انتقام‌جويانه در ايران شمالي دست بزند. گفته مي‌شود كه القاعده علايمي براي سران باكو ارسال كرده كه مراقب رفتار خود باشند. با توجه به آسيب‌پذير بودن ايران شمالي در قبال نفوذ و عملياتهاي القاعده، انتظار مي‌رود، اعضاي دستگير شدة القاعده ( كه اكثراً عناصر بومي هستند) با اغماض مقامات باكو به زودي آزاد شوند.

همچنين كارشناسان بر اين باورند كه عدم انجام عملياتهاي تلافي‌جويانه توسط القاعده در ايران شمالي، ممكن است به خاطر آن باشد كه هسته‌هاي پنهاني‌تر اين سازمان و سازمانهاي مرتبط مانند الجهاد، هنوز در ايران شمالي فعال هستند و القاعده نمي‌خواهد با عمليات زود هنگام، حساسيت‌هاي امنيتي را تشديد كند.

در هر حال، سياستهاي اشتباه دولت باكو چه دربارة ترويج وهابيت و تقويت جريانهاي ضدشيعي، و چه دربارة همكاري با آمريكا در اشغال عراق و افغانستان، پيامدهايي دارد كه يكي از اين پيامدها، درگير شدن با سازمانهايي مانند القاعده است.

به دنبال انتخابات دمکراتیک در ایران شمالی !

دو گزارشگر کمیته نظارت اروپا به باکو، مرکز ایران شمالی رفتند  تا تعهدات این کشور در قبال اروپا را بررسی کنند.

آندرس هرکل و یوگنیا ژیوکووا در این سفر خود با فرهاد علی اف، وزیر سابق توسعه اقتصادی دولت باکو ( که از پنج سال پیش به علت تلاش برای کودتای مخملی زندانی است )، عین الله فتح الله اف، سردبیر روزنامه آذربایجان گوندلیک ( که به دلیل مصاحبه ای اینترنتی و افشای دست داشتن نیروهای ارتش باکو در کشتار مسلمانان قره باغ زندانی است ) ، قنیمت زاهد، سردبیر روزنامه آزادی و  میرزا ساکت ( شاعر و نویسنده ) دیدار و گفت و گو خواهند کرد.

 وی همچنین با الهام علی اف، رییس جمهور ، اکتای اسداف، رییس مجلس، فکرت محمداف، وزیر دادگستری، الدار محموداف، وزیر امنیت ملی دولت باکو  دیدار خواهد کرد.

 این دو گزارشگر به هنگام ورود به باکو در گفت و گو با خبرنگاران، بررسی بازداشت برخی روزنامه نگاران ایران شمالی  و وضعیت و فضای انتخابات ریاست جمهوری این کشور قبل از برگزاری آن در پاییز امسال را از اهداف اصلی سفر خود اعلام کردند.

آقای هرکل اعلام کرد که اروپا در خصوص زندانی بودن روزنامه نگاران در آستانه انتخابات ریاست جمهوری نگران است.

 لازم به ذکر است که فرهاد علی اف نیز هم  اکنون در زندان به سر می برد و گزارشگران وضعیت وی را نیز مورد بررسی قرار خواهند داد.

هرکل و ژیواکووا بر مبنای این سفر، گزارشی درباره وضعیت دموکراسی در این کشور ارائه خواهند داد تا در اجلاس کمیته بازرسی مجمع پارلمانی شورای اروپا که قرار است در ماه می سال جاری در کییف، پایتخت اوکراین برگزار می شود، بررسی شود. دولت  از سال 2001 میلادی با پذیرش شروطی مانند آزادی همجنس بازی و عدم مجازات همجنس بازان به عضویت شورای اروپا در آمده است.

 شورای اروپا و دولت باکو

شورای اروپا که در سال1328 /  1949 تاسیس شده است قدیمی ترین سازمانی است که برای همبستگی کشورهای اروپایی برپا شده است. ( اروپا ضمن تلاش گسترده برا ی همبستگی بین کشورهای مسیحی – اروپایی به طور گسترده برای ایجاد فاصله میان کشورهای اسلامی و حتی تجزیه این کشورها تلاش و سرمایه گذاری میکند . حمایت از اسراییل ، حمایت از گروههای تجزیه طلب مانند پ پ ک  و حمایت از تشکلهای تجزیه طلب در جهان اسلام  جزو سیاستهای دایمی کشورهای اروپایی است . ) شورای اروپا به طور خاص بر روی موضوع های قانونی و حمایت از حقوق بشر، توسعه دموکراسی و نقش قانون در اروپا تلاش می کند. شورای اروپا یک سازمان بین المللی است که به 800 میلیون اروپایی در 47 کشور عضو کمک می کند.

در دل این شورا اجلاس اروپایی حقوق بشر و دادگاه اروپایی حقوق بشر قرار دارد که در صورتی که مردم کشورهای عضو احساس کنند که حقوق آنها توسط دولت های محلی پایمال شده است می توانند به این دادگاه شکایت کنند.

 مرکز شورای اروپا در شهر استراسبورگ در فرانسه واقع شده است و اولین جلسه شورای اروپا در سال 1949 در دانشگاه این شهر برگزار شد.

در سال 1949 پس از پایان جنگ جهانی دوم، حقوق بشر در اروپا در وضعیت بسیار بدی قرار داشت و با چالش های سیاسی زیادی روبه رو بود. این شرایط را می توان اولین پله برای تشکیل یک اروپای متحد دانست.

 در همان سال بود که ویلسون چرچیل، در سخنرانی معروف خود در دانشگاه زوریخ، از ایالات متحده اروپا سخن گفت و پیشنهاد شورای اروپا را مطرح کرد.

از اهداف اصلی این شورا می توان به ضمانت دموکراسی، بنیادهای حقوق بشر و آزادی اشاره کرد. در حال حاضر 47 کشور جهان عضو شورای اروپا هستند که اولین اعضای این شورا کشورهای بلژیک، بریتانیا، دانکارک، ایتالیا، نروژ، فرانسه، سوئد و لوکزانبورگ بودند.

 دولت باکو  در 25 ژانویه سال 2001 به عضویت شورای اروپا در آمد و شورای اروپا همواره به وضعیت دموکراسی و حقوق بشر در این کشور رسیدگی می کند.

 انتخابات ریاست جمهوری ایران شمالی

اکنون با نزدیک شدن به انتخابات ریاست جمهوری درایران شمالی  این شورا فعالیت های خود را در این جمهوری  آغاز کرده است و مدعی است که میخواهد  تا پیش از انتخابات وضعیت بهتری را در این کشور حاکم کند!.

 باکو به بهانه اصلاحات اقتصادی در این کشور، شرایط حقوق بشر و دموکراسی را نادیده می گیرد و معتقد است که اصلاحات اقتصادی بر دموکراسی ارجعیت دارد. 

 با نزدیکی انتخابات ریاست جمهوری در ایران شمالی ، بار تهدید تاثیر غرب بر این انتخابات سایه افکنده است. در این مسیر نقش امریکا در این انتخابات بیش از سایر کشورهای غربی تهدید کننده است.

 در 28 آوریل سال 2008 زمانی که از کاندلیزا رایس، وزیر امور خارجه امریکا در خصوص دموکراسی در جنوب منطقه قفقاز سوال شد پاسخ داد که وضعیت دموکراسی در گرجستان مطلوب ، در ارمنستان قابل قبول است و  برای نزدیکی ایران شمالی  به استاندارهای دموکراسی کارهای زیادی باید در این کشور انجام شود. وی همچنین به درگیریهای قره باغ در منطقه اشاره کرد و خواهان رسیدگی بیشتر به مشکلات منطقه شد.

 هرچند این سخنان کاندلیزا رایس با واکنش مقامات باکو رو به رو شد اما این بدان معنا نیست که امریکا تاثیری در انتخابات آینده این کشور نخواهد داشت. سفیر ایالات متحده در باکو در تاریخ 1 می سال جاری میلادی اعلام کرد که امریکا در صدد است تا 3 میلیون دلار به انتخابات آینده ریاست جمهوری ایران شمالی  کمک کند که این مبلغ برای نظارت بر انتخابات و مناظرات سیاسی، حمایت از سازمان های غیر دولتی و حمایت از احزاب سیاسی در این کشور خرج خواهد شد.

 این اقدام  نشان دهنده این واقعیت است که امریکا نمی خواهد نقش خود را دراین منطقه از جهان کمرنگ کند.

 تلاش امریکا برای فشار بیشتر بر مقامات باکو مسلما به خاطر دموکراسی نیست . امریکا تاکنون خواسته های اصلی خود رابر مقامات باکو تحمیل کرده است . همکاری گسترده نظامی در حمله به افغانستان و عراق ، ایجاد بازداشتگاههای مخفی سیا در باکو ، ایجاد پایگاه برای هواپیماهای نظامی امریکا در ایران شمالی ، حاکمیت شرکتهای غربی بر منابع نفتی ایران شمالی  و.   ... از جمله مسایلی است که برای مردم شیعه ایران شمالی آزار دهنده است . هر بار که انتخاباتی در ایران شمالی نزدیک میشود ، سخن از وقوع انقلاب رنگی  یا تطبیق انتخابات با مبانی دموکراسی به میان می آید . معمولا پس از انتخابات نیز امریکاییها و اروپاییها اعلام میکنند که تقلب گسترده ای از سوی دولت باکو صورت گرفته است . اما نتیجه چیست ؟ ....  همکاری بیشتر دولت باکو با امریکا و اروپا و دادن امتیازهای جدید به آنها  . نتیجه چیزی جز این نیست . و البته در این میان سران احزاب امریکایی – صهیونیستی مانند احزاب مساوات و استقلال ملی و جبهه خلق  نیز  حق الزحمه خود را به علت راه اندازی دو سه تظاهرات علیه دولت باکو دریافت میکنند .

آرزو دیلمقانی

مصاحبه سفیر ایران در باکو ، مساله قره باغ

و حمایت دولت باکو از اشغالگران

آقاي ناصر حميدي زارع سفير كشورمان در باکو در يك كنفرانس مطبوعاتي در تاريخ 27/2/87 با خبرنگاران باکو در پاسخ به سوال خبرنگاران مبني بر رفتار دو گانه ايران با اشغالگري اسراييل در فلسطين و اشغالگري ارمنستان در قره باغ اظهارات جالبي مطرح كرده است كه مي توان گفت با يك تير دو نشان را در سينه سياست خارجي كشورمان در قفقاز هدف گرفته است . بخش هايي از اظهارات وي مي تواند روابط ايران با ارمنستان را دچار تنش كند و بخش هايي نيز روابط با دولت باکو را.

آقاي سفير در حالي كه در بخش هايي از صحبت هاي اوليه خود سخن از يك اشغالگري بزرگ يعني اشغال فلطسين و تاسيس كشور اسراييل به ميان آورده است بعد از طرح سوال از سوي خبرنگار آذري نمونه فلسطين را بر خلاف اشغال اراضي ایران شمالی ( جمهوری آذربایجان ) ، نه اشغالگري بلكه غصب مي نامد . اين البته يك تناقض دروني در اظهارات وي محسوب مي شود. اما آنجا كه وي در برابر چالشگري خبرنگاران قرار مي گيرد وضعيت قره باغ را نيز مثل فلسطين مي نامد  و حتي خود اشاره مي كند كه اين گونه اظهارات وي همواره حساسيت و اعتراض ارمنستان را باعث شده است !!. بدين ترتيب وي آگاهانه بهانه اي براي ايجاد حساسيت و بي اعتمادي در روابط دو جانبه ايران با ارمنستان فراهم مي كند. كاسه داغ تر از آش كه معروف است همين است . شايد او تاثير بر افكار عمومي ایران شمالی را مد نظر دارد اما به نظر مي رسد اين گونه بيان مواضع كاملا ناشيانه و غير ضروري است. امري كه هيچ كشوري تاكنون به اين گونه بيان اقدام نكرده است حتي خود آذريها.

او همچنين بي آنكه واقعا ضرورتي وجود داشته باشد،  صحبت از مواضع رييس دولت باکو ( الهام علی اف ) به ميان مي كشد كه اگر اراضي اشغالي از طريق مذاكره و روشهاي صلح آميز حل نشود ، باکو توسل به اقدام نظامي را حق خود ميداند و در ادامه به گونه اي سخن مي گويد كه ايران از اين موضع  الهام علی اف  حمايت مي كند و بلكه در كنار دولت باکو خواهد بود. اين بخش از اظهارات نيز مي تواند به روابط ايران و ارمنستان زيان آور باشد.

عجايب اظهارات آقاي زارع هنوز باقي است. آقاي زارع در برابر نتيجه گيري یک خبرنگار از اظهارات وي مبني بر اينكه ايران خود دچار استاندارد دو گانه است و در برابر دو نوع اشغاگري دو نوع رفتار متفاوت و متناقض در پيش گرفته است ، اشغال فلسطين را غصب و اشغال اراضي ایران شمالی  از سوي ارمنستان را اشغالگري مي نامد و به گونه اي سخن مي گويد كه خبرنگار باکویی مي گويد :آقاي زارع! به نظر مي آيد كه شما منتظريد تا ارمنستان تمام خاك ایران شمالی را اشغال كند تا در آن صورت شما از حمايت ارمنستان دست برداريد. اگر چه مواضع ضد ایرانی برخی رسانه ها و مطبوعات غربگرا و ضد اسلامی باکو بر همه مبرهن است اما  بيان سفير به گونه اي است كه همين را القا مي كند. اين مساله اگر چه از سوي رسانه هاي باکو با سكوت برگزار شد و البته آنان در چارچوب منافع خودشان درست عمل كردند ، اما نبايد به آساني از كنار اين مساله گذشت زيرا اين گونه اظهارت به شدت مستعد سو استفاده دشمنان مي باشد .

 اين بخش از اظهارات سفير هم اظهاراتي خطرناك و هشداردهنده است آنجا كه وي بي آنكه نيازي باشد و چنانكه روزنامه يني مساوات گفته است بي آنكه ارتباطي به موضوع كنفرانس مطبوعاتي داشته باشد ، با اشاره به يك مذاكره صورت گرفته با الهام علي اف ميگويد  :  « الهام علي اف در آن ملاقات گفته است برخي رييس جمهورها خود را رييس دنيا تصور مي كنند و مي خواهند بين دولت و ملت ما اختلاف افكني كنند. اين شيوه شيوه نامناسب است . »چنانكه خضر ابراهيم سخنگوي وزارت خارجه باکو گفته است طرح محتواي ملاقات در مطبوعات خلاق عرف ديپلماتيك است . آقاي سفير با هر نيتي اين كار را كرده باشد ، بايد در نظر داشته باشد اين گونه رفتارها مي تواند موجبات ايجاد بی اعتمادي را فراهم كند.

نكته ديگر آنكه سفير كشورمان در بيان مواضع خود در مورد محموله نيروگاه بوشهر كه در گمرك متوقف شده بود همان موضع قبلي خود را تكرار مي كند كه اين يك بحث تكنيكي و گمركي است . احتمالا آقاي سفير اطلاع نداشته است كه اخيرا در باره ادامه انتقال تجهيزات لازم براي نيروگاه بوشهر از مسير ایران شمالی دو اظهار نظر متفات از سوي طرفهاي روسي و ‌آذري اعلام شده است. آقاي كاراسني از مقامات روسي بعد از ملاقاتش در وزارت خارجه باکو اعلام كرده بود كه با باکو براي ادامه ارسال تجهيزات نيروگاه بوشهر توافقاتي انجام شده است. در حالي بلافاصله بعد از آن خضر ابراهيم با تكذيب وجود هر نوع توافق اظهار داشت اين يك موضوع توافقي نيست و هر محموله صرفا بايد بر اساس مقررات دولت باکو و قوانين بين المللي مي ترانزيت شود. نوع موضع گيري  آقاي زارع در اين مقطع نوعي همراهي با موضع دولت باکو قلمداد خواهد شد. امري كه ممكن است اتفاقات احتمالي در آينده مطابقت آن را با منافع كشورمان  زير سوال ببرد.

اما درباره تبلیغات دایمی دولت و رسانه های ضد ایرانی باکو درباره روابط حسنه ایران با کشور همسایه ارمنستان پاسخهای روشنی وجود دارد که سفیر محترم میتواند آنها رادریابد وبدون ابتلا به انفعال و با نگاه به عزت و سرافرازی ملت بزرگ ایران  با زبان دیپلماسی به مقامات و رسانه های باکو تحویل دهد  :

1 -  موضوع مقایسه اسراییل و ارمنستان اساسا درست نیست . اسراییل دولتی جعلی و تحمیلی است که در سرزمین فلسطین تشکیل شده و جمهوری اسلامی اساسا  کشوری به نام اسراییل را به رسمیت نمیشناسد. در حالی که ارمنستان کشوری است که نه تنها جمهوری اسلامی بلکه دولت باکو نیز آن را به رسمیت میشناسد.

نه تنها ایران بلکه بسیاری از کشورهای اسلامی نیز با اسراییل روابط سیاسی و رسمی ندارند .

2- در هیچ یک از قوانین بین المللی و حتی قوانین دولت باکو که مقامات باکو همواره بدانها استناد میکنند ، روابط با کشوری که بخشی از خاک کشور همسایه را  اشغال کرده تحریم نشده است .

3- اگر بپذیریم که روابط با اشغالگر بسیار بسیار بد و غیرقابل قبول است ، چرا دولت باکو با کشور جعلی اسراییل و دولت امریکا که دو کشور افغانستان و عراق را اشغال کرده ( کهقره باغ از نظر مساحت در مقابل این کشورها بخش کوچکی است ) روابط گسترده و استراتژیک دارد و بخش اعظم سوخت مورد نیاز اسراییل را تامین میکند؟

4- علاوه بر روابط دولت باکو با اشغالگران ، این دولت در حمله امریکا به افغانستان و عراق کمال همکاری نظامی را انجام داده است و هم اکنون عده ای از نیروهای ارتش باکو در عراق تحت فرماندهی امریکاییها مشغول خدمت هستند . آیا حضور نیروهای نظامی باکو در عراق اشغالگری نیست ؟

5- نه تنها ایران ، بلکه کشورهایی که با دولت باکو با انها روابط بسیار گسترده تر نظامی ، اقتصادی و سیاسی دارد مانند روسیه ، امریکا ، فرانسه ، انگلستان و... با ارمنستان ارتباطات گسترده ای از ایران دارند ، چرا دولت باکو و رسانه های امریکایی – صهیونیستی باکو فقط با دستاویز روابط تهران – باکو علیه ایران تبلیغات میکنند ؟

6- بخش اعظم روابط غیر دولتی ایران با ارمنستان توسط تجار و بازرگانان آذربایجان ایران انجام میگیرد و این حاکی از آن است که اذربایجانیهای ایران تمایل بیشتری به روابط اقتصادی با ارمنستان دارند.

7- اگر حقیقتا دولت باکو خواستار عدم رابطه کشورها و از جمله ایران با کشورهای اشغالگر و از جمله ارمنستان است ، بایستی نخست روابط خود را با اسراییل و امریکا قطع کند . در اینصورت اگر ایران نیز روابط خود را با ارمنستان ادامه داد ، آنگاه دولت باکو طلبکار شود .!

8 – طبق قوانین بین المللی که دولت باکو خود را طرفدار اجرای این قوانین معرفی میکند ، هیچ دولتی حق دخالت در امور داخلی کشورهای دیگر را ندارد . از این جهت مواضع دولت باکو و یا مطبوعات امریکایی – صهیونیستی و ضد اسلامی آن درباره رابطه ایران با ارمنستان حرفهایی گزاف و غیرقانونی است .

9- دولت باکو پرونده قره باغ را به گروه مینسک سپرده است و کشورهای عضو این گروه بایستی قره باغ را آزاد کنند . دولت باکو هرگز از ایران به طور رسمی برای حل مناقشه قره باغ کمک نخواسته است . زیرا امریکا این اجازه را نمیدهد !

10 – اگر مساله قره باغ و استقلال آن واقعا برای دولت باکو اهمیت دارد ، چرا تاکنون در قبال  فعالیت دفتر نمایندگی جمهوری قره باغ در امریکا و کمکهای مالی مستقیم امریکا به دولت قره باغ ذلیلانه سکوت کرده است ؟

11- اخیرا  در سازمان ملل دولت امریکا به تمامیت ارضی ایران شمالی ( جمهوری آذربایجان ) رای منفی و اسرایل نیز رای ممتنع داد ، به عبارت دیگر امریکا و اسراییل قره باغ را جزو ایران شمالی ( جمهوری آذربایجان ) نمیدانند . در حالی که ایران به تمامیت ارضی ایران شمالی رای مثبت داد . در این حال دولت و رسانه های وابسته و غیر مستقل باکو به جای تبلیغات علیه امریکا و اسراییل علیه ایران تبلیغات میکنند  و برای اسراییل در باکو باغ دوستی و خیابان دوستی ایجاد میکنند !

12- ایران تاکنون در قبال اقدامات خام و سخیف دولت باکو علیه تمامیت ارضی ایران از جمله روابط دایمی دولت باکو با محافل و گروههای تجزیه طلب ( چه در باکو و چه در سایر کشورها ) خویشتنداری نشان داده است . در حالی که دولت باکو با تجزیه طلبان و مخالفان تمامیت ارضی ایران ارتباط گسترده دارد ( دومین کنگره به اصطلاح آذری های جهان در اسفند 84 با حضور الهام علی اف و تجزیه طلبان ضد ایرانی تنها یک نمونه آشکار است ) انتظار دولت باکو یا رسانه های وابسته از ایران برای کاهش روابط با ارمنستان ایده ای کودکانه و خام است . در ایران  کارشناسان سیاسی بر این باورند که برای مقابله به مثل با دولت باکو که از تجزیه طلبان ضد ایرانی حمایت میکند ، دولت ایران بایستی با دولت قره باغ رابط برقرار کند و همانگونه که تجزیه طلبان ضد ایرانی در باکو دفتر دارند ، استقلال طلبان قره باغ نیز بایستی در تهران دفتر نمایندگی داشته باشند.

محسن مهر آيين

منابع:

خبرگزاري ايرنا ، سايت هاي اينترنتي روزنامه هاي 525 ، خبرگزاري آپا ، سايت اينترنتي آينس پرس وروزنامه يني مساوات  آذربايجان.

آمريكا و انقلاب رنگين در ايران شمالي

 

آقاي علي‌اف !

 ‌به جاي اعزام سرباز به عراق‌و‌افغانستان،

به فكر قره‌باغ باشيد !

 

نامه ای از تبریز به الهام علی اف

سایت تابناک نامه یک محقق تبریزی خطاب به الهام علی اف رییس دولت باکو را منتشر کرد. این نامه حاوی نکاتی تامل برانگیز و دردمندانه ای است که در صورت هوشیاری الهام علی اف ، میتواند برای وی راهگشا باشد ....

 

 

چرا مرزبانان شما در برخورد با دو جوان آذري‌زبان اردبيلي که از روي کنجکاوي و يا به هر دليل ديگري وارد کشورتان شده بودند، شديدترين برخورد ممکن را به عمل آورده و با شليک بي‌رحمانه، آن دو جوان هم‌دين و هم‌زبان خود را از پاي درمي‌آورند ولي دولت باکو  سال‌هاست درقبال اشغال 20 درصد ازخاک خودتوسط دولتي که هيچ گونه تجانس ديني يا فرهنگي با آایران شمالی  ندارد سکوت اختيارکرده وهيچ عکس‌العملي نشان نمي‌دهد؟

روابط دولت شما با اين رژيم چگونه قابل توجيه است؟ آيا گمان نمي‌کنيد همکاري تنگاتنگ شما با اسرائيل در زمينه‌هاي اقتصادي، سياسي، فرهنگي و...، دولت باکو را در جنايات ارتکابي رژيم صهيونيستي شريک مي‌کند؟ راستي مسلمانان جهان و مردم ايران و جمهوري آذربايجان ( ایران شمالی )  پيام تبريک شما به «شيمون پرز»، رئيس‌جمهور اسرائيل را چگونه تفسير کنند که معنايي جز حمايت شما از قتل عام مردم نوارغزه داشته باشد؟

 

نويسنده و محقق تبريزي در نامه‌اي سرگشاده به «الهام علي‌اف»، رئيس‌ دولت حاکم بر ایران شمالی ، نسبت به پيام تبريك و نيز شراكت دولت اين كشور ـ كه اكثريت آن را مردم مسلمان تشكيل مي‌دهند ـ با رژيم اسرائيل، انتقاد كرده و آورده است:

آقاي الهام علي‌اف،
سلام عليکم

سخن خود را با نام و ياد خدايي که آدمي را آفريد و او را به سبب دو نعمت ارزشمند «عقل» و «اختيار» بر ساير موجودات برتري داد؛ آغاز مي‌کنم و با پوزش پيشاپيش از اين‌كه لحظاتي از وقت شما را مي‌گيرم، قصد دارم درخصوص پاره‌اي موضوعات مهم و اساسي با شما به گفت‌وگو بنشينم.

جناب آقاي علي‌اف
بنده يک مسلمان آذري‌زبان ايراني هستم که از شهر تبريز برايتان نامه مي‌نويسم. من خودم را در عوامل متعددي همچون تاريخ، تمدن، فرهنگ، زبان، دين، مذهب و... با شما و مردم  ایران شمالی ( جمهوري آذربايجان ) شريک مي‌دانم و همين اشتراکات باعث گرديده تا به سهم خودم نسبت به زبان، مذهب، هويت، تاريخ و تماميت ارضي ایران شمالی  احساس مسئوليت نمايم که اين احساس مسئوليت، مبناي نگارش اين نامه را تشکيل مي‌دهد.

آقاي علي‌اف
اگر موافق باشيد، نگاهي گذرا به گذشته داشته باشيم. مي‌دانيد که تا يکصدوهشتاد سال قبل از اين؛ نياکان ما در سرزميني به نام ايران به عنوان هموطن يکديگر زندگي مي‌کردند. درآن زمان، نياکان شما در قسمتي از ايران بزرگ که در شمال رود ارس قرار گرفته است ـ و آن زمان، «آران» ناميده مي‌شد ـ زندگي مي‌نمودند و نياکان من در اين سوي ارس؛ يعني آذربايجان سکونت داشتند. آنان در غم و شادي در کنار يکديگر بودند، در دين، مذهب، مليت، زبان، فرهنگ، آداب و رسوم و... با هم مشترک بودند و دوشادوش يکديگر براي دفاع از تماميت ارضي ايران بزرگ و دين و فرهنگ خود تلاش مي‌نمودند؛ تا اين‌كه در سال‌هاي 1192و 1206هجري شمسي، بخش‌هايي از ايران که شامل سرزمين‌هاي شمال ارس مي‌گرديد، در نتيجه طمع‌ورزي و عداوت قدرت‌هاي بزرگ آن زمان و پس از جنگ‌هاي طولاني‌مدت بين ايران و امپراطوري روس،‌ به موجب قراردادهاي تحميلي «گلستان» و «ترکمانچاي» از ميهن اصلي خويش جدا گرديد و اينگونه بود که بين مردم دو سوي ارس، جدايي افتاد. البته نياکان ما تلاش‌هاي زيادي براي از بين بردن اين جدايي انجام دادند که متأسفانه به دليل سياست‌هاي استعماري قدرت‌هاي آن زمان، منتج به نتيجه نگرديد.

آقاي علي اف
مي‌خواهم به عنوان نمونه و جهت بزرگداشت ياد و خاطره اجداد شما، به يکي از تلاش‌هاي مردم نخجوان ـ که محل تولد «حيدر علي‌اف» مي‌باشد ـ براي الحاق دوباره به ايران اشاره کنم:

89 سال پيش، در روز نهم ارديبهشت ماه 1298شمسي (برابر با 30 آوريل 1919 ميلادي) اکثريت قريب به اتفاق مردم شهر نخجوان در مقابل کنسولگري ايران اجتماع کردند. آنان با شعارهايي از قبيل زنده باد دولت ايران و... تقاضاي تابعيت ايران و الحاق به وطن اصلي خود را نمودند که اين اجتماع پرشور چندين روز به طول انجاميد. مردم نخجوان، رئيسان حکومت محلي، رئيس نيروهاي نظامي و معتمدين شهر با ارسال 12 فقره تلگراف به دولت ايران، شاه، سفراي خارجي، رئيس‌جمهورآمريکا، انجمن صلح ورساي و... تقاضاي الحاق به ايران را کرده و همه جا متذکر شدند که اصلا ايراني‌نژاد و مسلمان بوده و 92 سال است به زور از خاک ايران جدا شده اند.

دراين شرايط، دولت محلي نخجوان با ترکيب «کلبعلي‌خان»، رئيس قشون و «سلطان‌اف»، رئيس حکومت، «حاج حسنعلي قربان‌اف»، رئيس ستاد قشون و چند نفر از متنفذين و کليه اعضاي شوراي ملي با امضاي قطعنامه‌اي خود را تابع ايران و ايراني‌نژاد معرفي و هيأتي مرکب از «شيخ عبدالجبار بکتاش»، «مهديقلي خان دياربکري»، «سيدباقر حيدرزاده»، «حسين آقا نوروز‌زاده» را تعيين و به تبريز اعزام داشتند. هيأت اعزامي ضمن نامه‌اي خطاب به ايرانيان، از اين‌که 92 سال به حکم زور از برادران خود دور بودند، ابراز تأثر نموده ومجددا تقاضاي الحاق به وطن اصلي خود را مطرح کردند؛ که البته اين تلاش‌ها به دليل جو حاکم بر روابط بين‌الملل آن زمان که الزاما بايستي در جهت منافع قدرت‌هايي از قبيل بريتانيا و... بود، به نتيجه مورد نظر نرسيد.

آقاي الهام علي‌اف
بعد از فروپاشي اتحاد جماهير شوروي و تشکیل دولت باکو؛ مردم ايران به ويژه مردم تبريز؛ازاين‌كه مردم مسلمان ایران شمالی  بعد از سالها زندگي، تحت حاکميت تزارها و کمونيست‌ها؛ مي‌توانستند فصل نويني از حيات خويش را شروع نمايند احساس خوشحالي مي‌کردند ليکن امروزه بعد از گذشت 17 سال از استقلال ظاهری شما ، موجي از نگراني و احساس مسئوليت جاي اين خوشحالي را گرفته است. دليل اين امر، روشن و مبرهن است؛ مردم ايران خواهان عزت و موفقيت همه‌جانبه مردم ایران شمالی  مي‌باشند ليکن آنچه امروزه در نتيجه سياست‌هاي دولت باکو  در ادوار مختلف ديده مي‌شود، روندي است که خلاف اين را نشان مي‌دهد. امروزه همانطوري که در داخل ایران شمالی ، اکثريت مردم نسبت به سرنوشت خود و کشورشان نگران هستند در ايران هم اين نگراني احساس مي‌شود.

آقاي علي‌اف
روابط دولت تحت حاکميت جنابعالي با رژيم جعلي و غاصب اسرائيل، بلاتکليفي مردم آواره قره‌باغ و ساير سرزمين‌هاي اشغالي، سياست‌هاي دولت باکو  براي زدودن هويت تاريخي مردم اين کشور، وضعيت نابسامان اقليت‌هاي مختلف ساکن در ایران شمالی  از قبيل تالش‌ها، ايجاد شکاف بين نسل گذشته و جوان در نتيجه سياست‌هايي از قبيل تغيير مکرر الفبا، محدوديت فعاليت‌هاي ديني، تلاش بخش‌هاي مختلف دولت براي تضعيف نقش دين و مذهب در جامعه آذربايجان، برخي اقدامات تحريک‌آميز دولت باکو در قبال مردم ايران و... از جمله عواملي هستند که موجبات نگراني مردم ايران نسبت به سرنوشت مردم ایران شمالی  را سبب شده است.

 

آقاي قلی اف  
يقين دارم که مي‌دانيد شما در کشوري رئيس‌جمهور هستيد که بيش از 90 درصد مردم آن کشور را مسلمانان تشکيل مي‌دهند و کشورتان يکي از اعضاي سازمان کنفرانس اسلامي مي‌باشد، سازماني که اساس تشکيل آن؛ مبارزه با سياست‌هاي رژيم صهيونيستي است؛ رژيمي که از شصت سال قبل تا کنون از هيچ جنايتي عليه مسلمانان فلسطين دريغ نکرده است و امروزه نيز بيش از هر زمان ديگري عرصه را بر مردم مظلوم نوار غزه تنگ نموده است. رژيمي که شصت سال است، آرامش فيزيکي را از مسلمانان فلسطين و لبنان و آرامش روحي را از مسلمانان اقصي نقاط عالم سلب کرده است و...

سؤال اين است روابط دولت شما با اين رژيم چگونه قابل توجيه است؟ آيا گمان نمي‌کنيد همکاري تنگاتنگ شما با اسرائيل در زمينه‌هاي اقتصادي، سياسي، فرهنگي و...، دولت باکو  را در جنايات ارتکابي رژيم صهيونيستي شريک مي‌کند؟ راستي مسلمانان جهان وملت  ايران و مردم ایران شمالی پيام تبريک شما به «شيمون پرز»، رئيس‌جمهور اسرائيل، به مناسبت شصتمين سالگرد تأسيس اسرائيل را چگونه تفسير کنند که معنايي جز حمايت شما از قتل عام مردم نوارغزه داشته باشد؟ آيا سزوار است در روزهايي که مصادف با سالگرد اشغال بخش‌هايي از کشورتان مي‌باشد، به مناسبت تأسيس اسرائيل، در کشور شما و با حمايت شما مراسم جشن برگزارگردد؟

آيا فکر مي‌کنيد روزي که در بين مردم جهان به روز نکبت شهرت يافته است و در حقيقت آغاز رنج و اندوه مردم مسلمان فلسطين مي‌باشد بايستي در کشور شما جشن گرفته شود؟ راستي چه اصراري داريد بر اين‌كه به رغم مخالفت صريح مردم ، در پايتخت کشورتان به نام اسرائي، پارک و خيابان افتتاح کنيد؟ و...
آقاي علي‌اف
امروزه در نتيجه روابط شما با رژيم صهيونيستي بين دولت و مردم ایران شمالی ، شکاف عميقي ايجاد شده است. واقعيت اين است، مردمي که حدود 20درصد خاک کشورشان در اشغال بيگانه است نمي‌توانند بپذيرند که دولتشان با رژيم غاصب ديگري روابط حسنه داشته باشد. البته مردم ایران شمالی  به لحاظ مسائل ديني نيز نمي‌توانند اين موضوع را برخود بقبولانند.

آقاي رئيس‌جمهور!
خود بهتر مي‌دانيد براساس نظرسنجي يک مؤسسه بين‌المللي، 92 درصد مردم کشورتان هيچ اعتقادي به دولت شما  ندارند، آيا فکر نمي‌کنيد بخشي از اين بي‌اعتمادي مردم به دولت، محصول روابط حسنه دولت شما با رژيم صهيونيستي باشد؟

آقاي علي‌اف
واقعيت اين است، دولت اسرائيل هيچگاه نخواهد توانست در عرصه بين‌المللي براي خود مقبوليت و مشروعيت عمومي کسب کند و روزي فرا خواهد رسيد که مردم فلسطين، حقوق از دست رفته خود را استيفا خواهد نمود. لذا بهتر است سرنوشت خود را به سرنوشت دولت اسرائيل گره نزنيد، چراکه نتيجه آن مشخص است؛ همانگونه که در ايران قبل از انقلاب، رژيم پهلوي به دلايل مختلف از جمله ارتباط گسترده با رژيم صهيونيستي مورد خشم ملت ايران قرار گرفت و سقوط کرد، در آينده نيز مردم مسلمان کشورهاي مختلف، دولت‌هايي را که از طريق برقراري رابطه با رژيم صهيونيستي، خود را در جنايات آن رژيم شريک مي‌نمايند، مورد خشم انقلابي خويش قرار خواهند داد.

اجازه دهيد اين بخش از نامه خود را با يک سؤال ديگر به پايان برسام:

آقاي علي‌اف
شما را چه شده است که در برخورد با تعدادي از جوانان ايراني از اهالی استان اردبیل که به دلايلي از قبيل ورود غيرمجاز به کشورتان مدتهاست در زندا‌‌ن‌هاي متعدد  از قبيل زندان منطقه قره‌داغ در بدترين شرايط ممکن و غیر انسانی به سر مي‌برند، هيچ‌گونه مماشاتي به خرج نداده و انواع شکنجه‌هاي روحي و جسمي را در قبال آنها روا مي‌داريد ولي با صهيونيست‌هايي که در ایران شمالی  مرتکب هرگونه اعمالي ـ که قلم از توصيف آنها شرم دارد ـ مي‌شوند، هيچ برخوردي به عمل نمي‌آوريد؟!

آقاي الهام علي‌اف
موضوع ديگري که مي‌خواهم در خصوص آن با شما گفت‌وگو نمايم، مسئله «قره‌باغ و ساير سرزمين‌هاي اشغالي» است. حدود 14 سال از واگذاري حل موضوع قره‌باغ به گروه مينسک مي‌گذرد. واقعيت اين است که در اين مدت طولاني، هيچ اقدام مفيدي در راستاي برگرداندن اين سرزمين‌ها به عمل نيامده است. رؤساي گروه مينسک حتي حاضر به دادن رأي مثبت به قطعنامه سازمان ملل متحد درخصوص تماميت ارضي  ایران شمالی نشدند. خود مي‌دانيد مردم مسلمان جمهوري قره‌باغ و ساير سرزمين‌هاي اشغالي، به دور از خانه و کاشانه خود در وضيعت اسفناکي به سر مي‌برند و هر روز که سپري مي‌شود، بازپس‌گيري اين سرزمين‌ها سخت‌تر مي‌گردد.

راستي برنامه شما درخصوص آينده اين مناقشه چيست؟ چرا نمي‌خواهيد از پتانسيل‌هاي بالقوه‌اي که براي بازپس‌گيري اين سرزمين‌ها در اختيار داريد، استفاده کنيد؟

آقاي رئيس‌جمهور!
مردم ایران شمالی  مسلمان هستند. در بين مسلمانان، مفاهيمي همچون جهاد و شهادت ازارزش و کارايي بالايي برخوردار مي‌باشد. چرا در دولت تحت حاکميت شما به جاي تلاش براي احياي اين ارزش‌ها، با آنها مبارزه مي‌شود؟ چرا درکشورتان از کساني که در جنگ قره‌باغ شهيد يا مجروح شده‌اند، هيچ تجليلي به عمل نمي آيد؟ آيا درکشوري که 20 درصد آن در اشغال دشمن است، نبايد براي ايجاد و تقويت روحيه سلحشوري در بين مردم تلاش نمود؟ آيا شايسته است کشوري که بخشي از خاک کشورش در اشغال است به جاي تلاش براي بازپس‌گيري آن، ارتش خود را براي کشتار مسلمانان عراق و افغانستان و همراهي با ارتش آمريکا به اين کشورها اعزام نمايد؟

چرا مرزبانان شما در برخورد با دو جوان آذري‌زبان اردبيلي که از روي کنجکاوي و يا به هر دليل ديگري وارد کشورتان شده بودند، شديدترين برخورد ممکن را به عمل آورده و با شليک بي‌رحمانه، آن دو جوان هم‌دين و هم‌زبان خود را از پاي درمي‌آورند ولي دولت باکو  سال‌هاست درقبال اشغال 20 درصد ازخاک خودتوسط دولتي که هيچ گونه تجانس ديني يا فرهنگي با آایران شمالی  ندارد سکوت اختيارکرده وهيچ عکس‌العملي نشان نمي‌دهد؟

آقاي رئيس‌جمهور!
بايستي متوجه باشيم که موضوع قره‌باغ نه مي‌تواند در نتيجه گذشت زمان به فراموشي سپرده شود و نه با ادامه روند کنوني مي‌توان به بازپس‌گيري آن اميدوار بود. همانطوري که مردم ايران توانستند در اوايل پيروزي انقلاب با وجود مشکلات فراوان بخش‌هايي از خاک کشورشان را که درنتيجه حمايت قدرتهاي جهاني توسط رژيم بعثي عراق اشغال گرديده بود، آزاد نمايند. امروزه نيزمردم مسلمان و شيعه ایران شمالی  مي‌توانند در سايه ترويج فرهنگ جهاد و شهادت نسبت به باز پس گيري سرزمينهاي اشغالي خود اقدام نمايند.

آقاي رئيس‌جمهور
در ديداري که از شهر باکو داشتم،‌ خيلي متأثر شدم. مي‌دانيد چرا؟ چون در نقاط مختلف شهر مجسمه‌هايي را ديدم که نماد فرهنگ غرب بودند ولي هرچه تلاش نمودم تا مجسمه‌اي و يا يادبودي در مورد شهداي قره‌باغ پيدا کنم نتوانستم و من نيز مثل خيلي از مردم کشورتان، به اين باوررسيدم که شما با زبان بي ‌باني از مردم مي‌خواهيد قره‌باغ را به فراموشي بسپارند.
آقاي الهام علي‌اف
در ادامه مي‌خواهم به موضوعات ديگري اشاره نمايم. من به عنوان کسي که درخصوص کشور تحت حاکميت شما شناخت کافي دارم، نمي‌توانم نگراني خود را از وضيعت نسل جوان ایران شمالی  اظهارننمايم. امروزه جوانان ایران شمالی  در نتيجه سياست‌هايي از قبيل تغييرات مدوام الفبا و نيزتلاش براي به فراموشي سپردن هويت راستين خود، به سختي مي‌توانند با گذشته پرافتخارشان ارتباط برقرارکنند و مجبورند آنچه را که درمدارس و دانشگاه‌ها به عنوان تاريخ کشورشان مطرح مي‌شود، بپذيرند که البته چون اين مطالب منطبق با واقعيات نيست، ذهن پرسشگر آنان اقناع نمي‌شود و در نتيجه دچار نوعي سردرگمي مي‌گردند.

امروزه در مدارس و دانشگاه‌هاي کشور تخت حاکمیت شما  اينگونه تبليغ مي‌کنند که در گذشته، کشوري به نام آذربايجان بوده است که دو کشور ايران و امپراطوري روس بر سر تصاحب آن جنگ نموده و عاقبت قسمت شمالي به روسيه و قسمت جنوبي به ايران واگذارشده است، درحالي که جوان  ایران شمالی  بايستي بداند در گذشته، نياکان او تابعيت ايران را داشته‌اند و او در حقيقت در فرهنگ و تمدن غني ايراني ـ اسلامي که امروزه دوست و دشمن بدان معترف است، سهيم مي‌باشد.

رئيس‌جمهور!
همانطور که قبلا نيز اشاره شد، حدود 90 درصد مردم کشور شما را مسلمانان تشکيل مي‌دهند، با اين حال اقدامات و سياست‌هاي دولت شما هيچ تناسبي با دين و فرهنگ مردم کشورتان ندارند. اقداماتي نظير ممنوعيت پخش اذان، لايحه ممنوعيت حجاب در مدارس، ممنوعيت پخش کتب ديني، ممنوعيت عزاداري ماه محرم در خيابان‌ها، ممنوعيت کانديدا شدن خادمان ديني (روحانيون) در انتخابات مختلف، ممنوعيت صدور گذرنامه با حجاب اسلامي و... ـ که البته متوليان اقدامات فوق در برخي موارد مانند ممنوعيت پخش اذان، در اثر پافشاري مردم مسلمان آذربايجان، مجبور به عقب‌نشيني شده‌ا‌ند ـ باعث گرديده بين مردم و دولت شکاف عميقي ايجاد گردد که نتيجه آن، خوشايند نخواهد بود.

آقاي الهام علي‌اف
در اين بخش تنها به ذکر يک سؤال بسنده مي‌کنم؛ چگونه است در کشورتان به بهانه آزادي، دست برخي قلم به دستان وابسته به رژيم صهيونيستي و آمريکا را آزاد مي‌گذاريد تا به مقدسات بيش از يک ميليارد مسلمان توهين روا دارند ولي جواناني را که در راستاي اعتقادات خود اقدام به برگزاري جلسات مذهبي مي‌نمايند به جاسوسي متهم نموده و روانه زندان‌ها مي‌نماييد؟

آقاي رئيس جمهور!
در ادامه بايستي به اين نکته اشاره نمايم که به رغم همه تلاش‌هاي صورت گرفته در ايام طولاني‌مدت حاکميت تزارها و کمونيست‌ها و نيز دوران بعد از استقلال اين کشور که براي جدا نمودن مردم اين کشور از هويت تاريخي خود از هيچ کوششي دريغ نشده است، مردم اين کشور در مسير بازگشت به تاريخ و هويت اصيل خود که همان فرهنگ و هويت اسلامي ـ ايراني مي‌باشد، قرار گرفته‌اند.

خوب دقت کنيد! مي‌توانيد نشانه‌هاي اين بازگشت را به خوبي احساس نماييد، گرايش روز افزون زنان ایران شمالی به حجاب، مقاومت دليرانه مردم در برابر لايحه ممنوعيت حجاب در مدارس آموزشي، انتخاب اسامي مذهبي از قبيل فاطمه توسط والدين براي فرزندانشان، گرايش شديد مردم به کالاهاي ايراني، علاقه غير قابل وصف آنان براي مسافرت به ايران و زيارت مشهد مقدس،حضور پرشور جوانان در مراسمات مذهبي با وجود محدوديت‌هاي موجود، علاقه مردم به فرهيختگان ايراني از قبيل استاد شهريار،قرار گرفتن کتاب‌هاي مذهبي مانند قرآن و نهج‌البلاغه در رديف کتاب‌هاي پرفروش سال به رغم محدوديت‌هاي فراوان و... نمونه‌هايي از قرارگرفتن مردم جمهوري آذربايجان براي بازگشت به هويت راستين و تاريخي خود مي‌باشند.

آقاي رئيس‌جمهور!
امروزه گرايش به دين، به موضوعي جهاني تبديل گرديده است و در اين ميان، دين اسلام به عنوان آخرين دين الهي، به سرعت در حال گسترش مي‌باشد. در اين وضيعت، برخي اقداماتي که از ناحيه دولت جمهوري آذربايجان براي تقابل با دين صورت مي‌گيرد، جاي بسي تعجب و تاسف دارد؛ در حالي که رئيس‌جمهور کشوري مانند آمريکا که دستش به خون انسان‌هاي بي‌شماري در اقصي نقاط عالم آلوده گشته است، سعي مي‌نمايد خود را فردي معتقد به دين مردم کشورش نشان دهد و مدام رفتن به کليسا و انجام مراسمات مذهبي را مطرح مي‌کند، از رئيس‌جمهور کشوري که اکثريت مردم آن را مسلمانان تشکيل مي‌دهند بعيد است که ازهيچ کوششي براي کمرنگ نمودن ارزش‌هاي ديني و اسلامي دريغ نمي‌کند.
آقاي الهام علي‌اف!
همه مي‌دانند کسي که در جهت خلاف رودخانه شنا مي‌کند، هيچگاه به مقصد نخواهد رسيد. واقعيت اين است که اقدامات شما جملگي در مسير مخالف حرکت مردم ایران شمالی  مي‌باشد، لذا اميد است بيش از اين فرصت‌ها را ازدست ندهيد و همگام با مردم مسلمان درسايه تعاليم اسلام و با توجه به هويت تاريخي مردم اين کشورو با شناخت واقعي دوست از دشمن درمسير عزت وپيشرفت همه جانبه مردم مظلوم  ایران شمالی گام برداريد. در اين صورت مردم ايران نيز که تا کنون در همه مراحل، پشتيبان مردم ایران شمالی  بوده‌اند از هيچ کوششي براي پيشرفت ایران شمالی  دريغ نخواهند نمود. واقعيت اينست ملت ايران به ويژه مردم غیور و مسلمان آذربایجان  نمي‌توانند نسبت به سرنوشت بخشي از هموطنان خود که در نتيجه سياست‌هاي برخي قدرت‌ها از ميهن اصلي خود دور افتاده‌اند؛ بي‌تفاوت باشند.

جناب آقاي الهام علي‌اف
در تاريخ اسلام افراد زيادي بوده‌اند که با نگاهي به گذشته و با اندکي تفکر درخصوص فلسفه آفرينش خود و جهان هستي، توانسته‌اند سرنوشت خود را به بهترين وجه ممکن تغيير دهند. اکنون که اين نامه  را مطالعه نموده‌ايد، مي‌توانيد بي‌تفاوت از کنار آنچه گفته شد عبورکنيد ويا درخصوص آنها تامل نمائيد. آقاي رئيس جمهور!شايد متن اين نامه اندکي تند و گزنده باشد ليکن بدانيد انگيزه نگارنده آن تنها کمک نمودن به مردم ایران شمالی  مي‌باشد. اميد است در سايه بازگشت به ارزش‌هاي والاي ملي ـ اسلامي آينده خوبي براي خود و مردم رنج‌کشيده ایران شمالی  رقم بزنيد و البته مي‌دانيد مراد از آينده، تنها اين دنياي فاني و زود گذر نيست.